Hoş geldin, bugün nasılsın ?

Ben bugün biraz yüksek lisans programı araştırdım. Psikoloji okuyorum ve bitirmeye henüz iki yıl var fakat ne olacağım konusu şimdiden endişe uyandırıyor bende. Çünkü biliyorum ki tıpkı okuduğumuz bölümün bizdeki etkileri gibi sonrasında yapacağımız iş de bizi epey değiştirecek. Yani biraz da gelecekteki kendimizi şekillendiriyoruz. Adli psikolog Zeynep ile İlişki terapisti Zeynep birbirinden çok farklı iki insan olur. Bunu örneklendirebilirim sanırım. İki farklı meslek alanında vakit geçirdim şu sıralar. Bunlardan biri kuafördü. Bu arada 11. sınıfta attığım bir tweet vardı kuaförler oldukça psikologlara ihtiyaç duyulmayacağına dair hah işte kendisiyle kısmen de olsa aynı fikirdeyim :) Berberlerle erkeklerin arasındaki diyaloğa çok hakim değilim fakat kadınlar(özellikle çevresinde insan sayısı azalmış ve yaşça büyük olanlar) eğer sürekli aynı kuaföre gidiyorlarsa onlarla farklı bir bağ kuruyorlar. Küçük bir gözlemimi aktarmak istiyorum sana. Kuaför, kadının saçlarını yıkarken geçen defa ona anlattığı olayın devamında neler olduğunu sordu. Bizimki başladı anlatmaya ve kuaförün onu dinlediğini ve anladığını hissettirdiği cevapları, o sırada kadının saçına bir şeyler sürüyor ya da tarıyor olması kadını biraz daha rahatlattı. Kadın konudan konuya atladı ve fark etmeden muhtemelen kafasında dönüp duran her şeyi döküverdi. Bir keresinde kuaför saçıyla ilgili bir soru sordu ve kadın öncekinden farklı olarak aceleci bir cevap verip kendinden bahsetmeye devam etti ??!?! Yeni bir terapi yöntemi olarak gelecekte kuaför terapisi kullanılır mı, bu denli etkili mi bilmiyorum ama kadınların bir tek saçlarını değiştirdiği için depresyondan çıktığı gerçeğine mantıklı bir temel olabilir. Bunla karşılaştıracağım meslek grubu polisler. Bir süre önce kısa bir süreliğine karakol ortamını gözlemleme şansım oldu. Yaklaşık on dakika beklemem gerekti ve o sürede bile ne kadar gerildim anlatamam. Gelen giden herkes birbirine bağırıyordu ve arada geçen diyalog gayet normaldi. Sen de yemek yiyecek misin ? Buraya dosya koymuştum nerede o ? gibi. Sinirliydi insanlar, sertti. O saçlarına yumuşacık elleriyle masaj yapıp sakince ee sonra ne oldu diye soran kuaförden çok farklılardı yani. Sonra dedim ki aslında farklı oldukları için mi farklı meslekler seçtiler yoksa meslek içinde mi farklılaştılar böyle ? Farklılaşıyoruz evet. Kişiliğimizin çok büyük bir kısmının sosyal rollerden oluştuğunu düşünüyorum ben de sayın Adler’e çokça katılarak. Yani doğduğumuz yer, aile, ailede kaçıncı çocuk olduğumuz, sonrasında hayatımızı devam ettirme şeklimiz, statümüz… Bunlar yıllar boyu kişiliğimize yapboz parçaları ekleyen olgular. Tabi ki doğarken belli bir mizacımızın ve biyolojimizin olmasının da etkisi yadsınamaz ama en önemli yapı taşları ondan sonrasında ediniliyor(Kişilik gelecekte çalışmak istediğim konulardan biri bu arada, çok severim). Kendimi keşfetmek için bir yol gibi görüyorum bunu sanırım. Nasıl oluştuğumu bilir ve daha çok parçayı tahmin edebilirsem kendimi tanımak da daha kolay olur ve kendimi ne kadar tanırsam hayat da o kadar kolay olur gibi geliyor. Bunun yanında şey de düşünüyorum, kim ben artık kendimi tam anlamıyla tanıyorum diyebilir ki ? Sürekli bir değişim içindeyiz ve sahip olduğumuzu düşündüğümüz özellik zamanla zayıflamış ya da güçlenmiş olabiliyor. Yani tanımak için kendimizi yakalamamız gerekiyor. Daha hızlı koşmamız gerekiyor demek. Beyin fırtınamı(sanırım tek kişilik bir eylem değil bu ama) burada sonlandırıyorum.

Güzel rüyalar dilerim.