Selam sevgili sen!

Bazı günler de böyle değil mi ? İçim büyük ve karanlık bir boşlukta gibi. Sanki kötü bir şey yaklaşıyor da ben onu bilmiyorum ve sadece hissediyorum. O kadar uzun zamandır böyle hissediyorum ki, endişenin yerini yorgunluk aldı diyebilirim. Böyle hissetmemek için elimden gelen her şeyi yapıyorum ama beni en çok zorlayan şey hayatımda her şey yolunda giderken böyle hissetmek. Her şey yolunda olduğu için (bana göre) kendimi bunu göstermemeye ve rol yapmaya zorluyorum. Sonra da kendime yakalanıyorum. Ben bastırdıkça daha yukarılara çıkmak için güçleniyor göğsümdeki sancı. Döndüm ve her şeye baktım tek tek, sen ne zamandan geldin keşke söylesen bana. Oturup konuşsak. Ben bir korkuyum, endişeyim ya da üzüntüyüm ve sen tam olarak şu tarihte beni yaşamaktan kaçtın desen. Bir sebeple seni yeterince yaşayamadıysam da hakkını versem şimdilerde, gerekeni yapsam. Duygular da görülmek istiyor, varsın ve seni kabul ediyorum desem sana.

Bugün psikoloğuma ” benim galiba yaşamaya cesaretim yok” dedim. Yaşamak ve cesaret kavramları üzerine konuştuk. Devam etmeye karar vermek ve yaşamın getireceği her şeyi kabul etmek zor geliyor bazen. Aslında bahsettiğim kendi hayatımın sorumluluğunu almak. Bu sorumluluğun gerekliliklerini her sabah aynı şekilde yerine getirmek. Ne kadar da depresif duyuldu bu söylediklerim.

Sadece süregelen bir histen yorulduğum bir zaman dilimindeyim. Diğer zamanlarda daha cesur ve daha umutluyum hayata karşı. O sahilde oturup geminin gelmesini daha uzun süre beklerim normalde, içine düştüğüm bu karanlık kuyudan bir el feneri belireceğine ve kurtarılacağıma daha çok inanırım. İnsan umudunu yönetemiyor, yorgunluklarını bir anda silip atamıyor. Peki dedi psikoloğum, “yok olmak” ne demek? Nelerin yok olması demek ? Beni zorlayan ve kurtulmam gereken her şeyin cevabını bulduracak bir soru bu. Birlikte düşünelim. Sadece göğsümün ağrısına ve umutsuzluğa veda etmiş olmayacağım, bir çok şeyi geride bırakmak olacak yok olmak. Bütün duygular ve onların yükleri silinip gidecek ama neşemi ve sevdiklerimi de geride bırakacağım. Yapmış olduğum, yani yarattığım, bu hayattaki bütün ürünlerim sahipsiz kalacak, ve henüz üretmediklerim bu dünyaya gelmeyecek ve kimseyi etkileyemeyecekler. Yaşayacağım bütün kötü ihtimaller, kayıplar, ani haberler yok olacak ama bütün güzel haberler, önemli ve anlamlı günler de benimle birlikte silinecekler. Buradan baktığımda hayat ne kadar da yarı yarıya. Benim beklentilerim mi hayatı zor kılan ?

Bilmiyorum, henüz bir çok şeyi bilmiyorum ama buraya kadar gelmiş olmanın da nasıl büyük bir güç gerektirdiğinin farkında olarak kendimi takdir ediyorum. İhtiyacım olan gücü her zamanki gibi severek ve sevilerek alacağımı biliyorum.

Umarım senin için her şey daha aydınlıktı bu ara,

Güzel bir gece olsun