Nevrotik miyim ben Freud ?


Selam :)

Nasılsın görüşmeyeli ?

Bugün bir mutluluğumu paylaşmak için yazıyorum sevgili okuyan. Uzunca bir süredir çok özlediğim bir hobim yeniden doğdu ve hikaye yazmaya başladım. Üstelik henüz kayıt aşamalarında olsam da bu hikayeleri podcast yapma fikrim var. Edebiyattan da girmişken bugün okuduğum kitabın küçük bir kısmını paylaşmak ve üzerine konuşmak istiyorum.

Nihan Kaya’nın Yazma Cesareti kitabını okuyorum uzunca bir süredir. Freud’un kurgu yapma ve hikaye yazma ile alakalı yorumu, edebiyatçıların nevrotik insanlar olduğu ve bu nedenle ihtiyaçları doğrultusunda farklı gerçeklik hayali kurdukları şeklindeymiş. Nevrotik kavramını araştırsanız daha iyi anlaşılır ama kısaca insanın id’i(dürtüleri) ve süper egosu(toplumsal kurallar) arasında çatışma yaşanması ve bundan doğan sorunlar gibi çok özetlemiş olayım. Çıkış noktası çok mantıklı olan bir fikir olsa da tam içime sinmedi. Yani bu kadar insanı yazmaya sürükleyen tek neden bu olamaz. Sonrasında Nihan Kaya hanfendiciğimin kendi yorumunda, bu sebeplere ek olarak insanın “başka hakikat ve anlam” ihtimallerine insani bir ihtiyacı olduğu için de edebiyat ile ilgileniyor olabileceklerini söylemiş. Bence çok tamamlayıcı ve güzel bir bakış açısı olmuş. Bazı insanların yaşadıkları her şeyi hikayeleştirince anlamlı bulmasının yanı sıra kendini yazarak ifade etmeyi tercih eden ve kelimelerle ve cümleler ile oynamayı çok seven bir çok insan var. Sebebi her ne olursa olsun edebiyattan sağladıkları bir fayda da olduğunu düşünüyorum.

Biraz kendimi de sorguladım bu noktada tabi ki. Benim hikayelerimin kahramanı ben olmasam da o olayı yaşamamış olsam da yazdığım karakterlerle mutlaka ortak bir duygumun ya da durumumun olduğunu fark ettim. Yani aslında yeni bir gerçeklik yaratmak için yazmıyorum. Yeni anlamlar ve ihtimalleri daha net görmek için yazıyor olabilirim belki. Ben özellikle durum öykülerinin insanı yaşamdan bir kesite odaklanmaya sonra da küçük şeylere ve ana odaklanmaya sevk ettiğini düşünüyorum. Her durumun ve her anın biricik olduğunu hatırlatıyor yazmak bana.

Umarım hayallerin ve hikayelerin hep güneşli olur,

İyi geceler.