Selamlar!

Hoş geldin. Umarım iyisindir. Mail başlangıcı gibi oldu ama bugün aksine en derinlerimde hissettiğim ,boğuştuğum mu demeliyim bilmiyorum, bazı duygulardan bahsedeceğim sana. Bahsetmem lazım, düşünmekten çok yoruldum.

Herkes çocukken ya da ilk gençliğinde bambaşka hayatlar yaşıyor ve başka başka dirençler ya da yetenekler kazanıp kimliğini oluşturuyor. Eksik olanlar fazla olanlar oluyor. Herkes eksiklerini tamamlamak isterken hayatının anlamını da bazen onun çevresine kuruyor. Herkes kendini oluştururken büyüdüğü çevreden, ailesinden ve maruz kaldığı her şeyden o kadar çok etkileniyor ki… Yani demek istediğim şu ana kadar verdiğim kararları tam olarak ben vermemiş ya da seçtiğim yolları tek yol olarak görmüş olabilir miyim ? Olabilir. Ama bu biraz da sinir bozucu. Kayboldum çünkü. Yirmili yaşların lanetine kapıldım. Ben bu hayatta ne yapmak istiyorum ? Ve neler yapmak zorundayım ? Bu iki soru arasında sıkışıp kaldım. Tutkularıma uzağım ama yaptığım şeylere tutku duymaya da uzağım. Herkes bazen böyle hisseder. Bu his sonsuza kadar devam da etmez. Biliyorum. Yine de bu soruları kendime sormaya devam ediyorum.

Ne isem ya da ne olacaksam iyi olmayı ve yaptığım şeyi gerçekten sevmeyi diliyorum. En büyük değerlerim olan sevgi, güven ve yardım etmenin merkez olduğu şeyler yapıyor olmayı ve her gün biraz daha kendime yaklaşmayı diliyorum. İnsanlara sesimle de ulaşmayı ve daha çok insana dokunmayı diliyorum. Endişelerimin yerini iç huzurun almasını ve bütün ilişkilerimin şu anki gibi büyük ve derin bir bağ ve müthiş bir muhabbetle devam etmesini diliyorum. Burayı da yıl başı dilek sayfası yapmak istemezdim ama içimden geldi. Dilerim senin de dileklerin gerçek olur.

İyi geceler