Selam sevgili okuyan. Bugün nasılsın ? Sıkıldın mı sen de kendi kendine konuşmaktan. Ben yoruldum. Sana yazmak istedim.

Bana bu blog için Momo ve savaştığı duman adamlar epeyce motivasyon kaynağı oldu. Bu savaşı düşündüm, hayatımı düşündüm, çok şey buldum. Duman adamların her yanımı kapladığını fark ettim. Hem zamanımı hem de ruhumu emiyorlardı, en kötüsü de farkında değildim. Bir gün saatlerce bekledim bir devlet kurumunun önünde hiç bir şey yapmadan. Sonra çok zaman kaybettiğimden yakındım. Oturup güven park banklarına kaybettiğim zamanı düşündüm, sonra zaman kaybedilir mi diye düşündüm. Ben orda beklemesem benim mi olacaktı zaman. Nasıl değerlendirip parlatacaktım ki onu? Aslında bunu bilinçli yapmıyoruz, zamanı parlatıp ona güzel bir an ya da anı ismini biz vermiyoruz. Aniden oluyor işte. Biz şanslıysak fark edebiliyoruz. Her gün oturup konuştuğumuz bir arkadaşımız ile çok kısa bir an birlikte uzaklara dalıp sessizliği paylaşıyoruz, sonra gülümsüyoruz birbirimize. Kaydediyorum ben artık o kısa anları. Zamanı kazanıyorum. Eski alışkanlıklar sürer tabi, hızlı adımlarla yürüyorum yine bakkala bile giderken, günü bölüp her bir kısmı için yapılacaklar listesi oluşuyor kafamda. Hem alışkanlık hem de gereklilik biraz ama hayır, yine de bu işi bırakmam duman adamlara. Anlık, doğal, farkındalıklı sevinçlerimi ememezler. Bir telefon konuşması yapıyorum, sonrasında kendime özlemimi yaşamak için biraz zaman tanıyorum, acele etmiyorum, acele etmeyelim… Anda olmak anda olmak diyorlar, herkese de iyi geliyormuş sen de çok duyuyorsundur. Hah işte tam olarak bu anlar. İçinde olduğumuz o anla, o zamanla birlikte olduğumuz. Zamanı yanımıza alıp yaşadığımız kısacık süreler.

Bunların hepsi birleşti kafamda, düşünüp durdum. Sana da söylersem bunları, bir anlam kazanacaklardı bende. Sana da “zaman ayırdım” bugün ve bu anda çok mutlu hissediyorum. O gün Güvenpark’ta yazdığım şiiri de paylaşacağı m seninle. Sonra da gideceğim.

Zamanı ne zaman elinde tuttun

Kaybedebilir misin tutmadığını

Neye hüznün, söyleyemediklerine mi

Ama bak ben seni sevdim

Gözünden anlarım

İçini içinde tutanı

Bir ömür dayanır bazıları

Sen sorarsın hiç der, gülümser sımsıcak

İki çay koyar kahkahalar atarsınız

Bak sana ne diyeceğim,

Zamanın haindir yaradılışı.

Keyifli misin, gözünün yaşına bakmaz

Kafanın hapishanesinde dört dönerken sen

Oturup yanında izler sessizce.

Güzel anlarla kal :)