Merhaba, nasılsın ? Görüşmeyeli neler birikti belleğine ? Kimse böyle sorular sormuyor günlük hayatta, sormasınlar da çünkü bu kadar düşündürtmeye gerek yok insanları. Kendimle ilgili çözümlemeler yaptığım bir dönemdeyim yine. Biraz da burada, seninle beyin fırtınası yapalım istedim.

Bugün sevgililer günü. Sevgilileri düşünüyorum. Sevgileri ve gösterme şekillerini düşünüyorum. Aklımda sorularımla, bilgisayarımı da aldım ve sana geldim. Bu geceki sorularım sevmek ile ilgili. Kendimi geçmiş ilişkilerimde analiz edince hiç anlamlandıramadığım davranışlarım oldu. Bunları sevgi ile açıklamıştım kendime. O zaman dedim ben sevgiyi nasıl anlıyorum ? Nasıl yaşıyorum ? Sordun mu sen hiç bu soruyu kendine ? Bunun cevabı bence ilk karşılaşmamız ile ilgili, sevgiyi gözlemlediğin o ilk anlar. Konuşmayı öğrendiğimiz gibi duyguları yaşamayı da sonradan öğreniriz ya. Severken ya da sevmezken nasıl davranıldığını da. Romantik ilişki anlamında gözlemlediğimiz ilk insanlar, anne ve babalarımız. Ben ne denli etkisi altındayım onların ilişki dinamiklerinin bilmiyorum. Durumlar içindeki tavırlarımın ne kadarı sosyal ve konuşulmayan kurallar çerçevesi içinde bunu da bulmaya çalışıyorum. Ne kadarı fedakarlık, ne kadarından sonrası tehlikeli bu özverinin diye düşünüyorum. Ne kadarını paylaşmalıyım bütün bu duygular, düşünceler, anılar vs yani bir paket olarak kendimin. Ne kadarını paylaştıktan sonra benliğime bir soluk daha eklenmiş gibi hisseder ve huzursuz olurum acaba ? Aynı şekilde ne kadar yaklaşmalı hayatımda dediğim insana ? Ekli gelse bütün bunların bilinci romantik ilişkiler daha tekdüze ve anlamsız olurdu diye de düşünüyorum. Çünkü ilişkilerin her biri bu sorulardan birazını cevaplayacağın bir alan sağlıyor. Ayrıca bu soruların net ve tek bir cevabı da yok. Bunların her birini öznel olarak cevapladıktan sonra kişi, ona en yakın ya da ona en tamamlayıcı şekilde cevaplayan diğer kişilerden biri ile uyumlu ve güzel bir ilişki yaşayabilir. Yani evet ruh eşi adlandırması ruh eşleri ya da ruh tamamlayıcıları gibi isimlerle değiştirilmeli bence. Yaratıcılığım üstümde bugün (!)

Söylediklerim biraz şu şekilde anlaşılabilir, her başarısız ilişki kendine bir şeyler kattığın ve bu çözümlemeye bir adım daha yaklaştığın deneyimler aslında. Tabi kendini çözümlemek umurunda olmayabilir. Dün biri bana her ayrılık kötüdür buna yapacak bir şey yok dedi. Kabullenmeli, haklı. Sen hangi karmaşık sürecini yaşıyorsun bilmiyorum ilişkide olma ya da olmama olayının. Eğer hayatında biri varsa ve mutluysan, onu karmaşadan uzak görebilir ve çok uzun sürmesini dileyebilirim senin için. Bir de hem yalnız hem de takılı kaldığın kimseler kalmamışsa, o boşluktaysan. Henüz ayrılmış ve aklını da ayırmaya uğraştığın süreçteysen kolaylıklar dilerim, sevgini diri tut, kendine yönlendir, senin ihtiyacın var ona şuan. Ve unutmaman gereken şey, süreçlere, insanlara, dış etkenlere bağlı olan ayrılık durumunu duygulara yıkıp ondan uzaklaşmaman gerektiği. Sevdin diye olmadı, sevdin diye olmaz öyle şeyler, güzel şeyler olmuştur sevdin diye. Kendime de dedim bunları sana söylerken. Elimizde sadece sevebilmek kaldı, onu da kaybetmeyelim.

Güzel geceler dilerim :)